LEES: Lukas 19: 1 -10
“Want die Seun van die mens het gekom om te soek en te red wat verlore was (10).”
`n Boer naby Milton, Pennsylvania, het stukke ys uit die Susquehanna River gehaal om in sy yskamer te pak. `n Massiewe stuk drywende ys, tref sy boot en breek die tou, waarmee hy die boot aan `n boom, op die wal van die rivier, vasgemaak het. Die vol rivier voer die boot dadelik, tussen die stukke ys deur, rivier af. Iemand wat dit sien gebeur en sy gevaar besef, spring op sy perd en jaag stroomaf terwyl hy vir helpers roep. Baie van die wat hom hoor, kry haastig toue bymekaar en gaan na `n brug toe, wat verder stroom af geleë is. Hulle staan op die brug en laat hang die toue, van die brug af oor die rivier. Nie lank nie of hulle sien die boot kom. Die boer staan in die boot wat al halfvol water was. Hy was nat en koud.
Toe sien hy die toue wat van die brug af hang. Die vinnige stroom bring sy boot by die brug en hy gryp die naaste tou. Die ander manne trek hom op en bring hom na veiligheid toe op die brug.
Walter Knight, wat hierdie insident vertel, maak hierdie toepassing: “Imperiled souls are floundering on life`s tempest-tossed sea. The black waters of defeat and despair will overflow them, unless we throw out the lifeline with hands quick and strong.”
Sulke bedreigde mense is rondom ons. Ons taak, as die volgelinge van die Here Jesus, is om die tou van redding, die evangelie van die kruis, na hulle uit te gooi. Die Heilige Gees ken almal se harte en die evangeliewoord wat ons, op een of ander manier, by iemand bring, word deur die Gees van God gebruik om so `n verlore mens te red.
“Here, vandag vra ek u krag om u reddingswoord aan iemand oor te dra.”
