Ons behoud

Skrifdeel:   Johannes 10: 22 – 30

“Niemand sal hulle uit my hand ruk nie” (28).

Twee Christenmanne, wat aan verskillende ker­ke behoort, stry eendag oor die behoud van die ge­lo­wi­ge, vertel Christian Courier. Die een sê: “Ek sê vir jou, `n kind van God is net veilig as hy in die red­dings­bootjie bly. Hy kan uitspring en as hy uit­spring is hy verlore.” Die ander een antwoord: ”Jy laat my dink aan `n ge­beure in my eie lewe. Ek het my seun­tjie saam met my in die boot geneem en op die meer gaan vaar. Hy was klein en opgewonde en het met sy handjie in die water probeer plas. Hy het nie, soos ek, die gevaar besef van in die wa­ter te beland nie. Ek wou nie sy pret bederf nie en het hom heel­tyd net vasgehou, sodat hy nie kon uitval of uitspring nie.” “Ja,” sê die eer­ste man, “maar hy kon hom loswoel uit sy jassie as hy wou en tog in die water beland.” “Jy het my verkeerd verstaan as jy dink ek het net sy jassie vasgehou.” sê die ander man weer. “Ek het hóm vasgehou.”

As ons deur genade, met vertroue in Chris­tus, God se kind geword het, hou Hy óns vas. Ons ge­voe­lens kan verander, ons skrifbegrip kan veran­der, `n versoeking kan ons platloop, maar gelukkig hou God onsself vas en bring ons weer, in tot `n van hart tot hart verhouding, met Homself. Dit is hoe Jesus Pe­trus vasgehou het. “En onmiddellik, terwyl Petrus nog praat, het daar ’n haan gekraai. Je­sus (in die hoëpriester se huis waar Hy ondervra word), het omgedraai en Petrus aangekyk. Toe val dit Pe­trus by wat die Here vir hom gesê het: ‘Voor­dat die haan vannag kraai, sal jy My drie maal ver­loën.’ En Petrus het buitetoe ge­gaan en bitterlik gehuil” (Luk.22:60-62). Die Here Je­sus behou hom só as sy dissipel.

“Here, vandag  weet ek U hou my vas.”