Lees 1 Petrus 3: 8 – 12
“Moenie kwaad met kwaad vergeld of belediging met belediging nie. Inteendeel, antwoord met ‘n seënwens, daartoe is julle geroep…” (9).
In die Benonigemeente se maandblad van Februarie 1973, het ek destyds, toe ek daar predikant was. ‘n kinderlike storietjie geskryf. Ek lees dit nou die dag weer en weer tref dit my. In Spreuke skryf Salomo presies wat in die storietjie gebeur.
Martie se ouers het op ‘n plaas wat met berge omring is, gaan woon, begin die storie. Sy het die werf en verderaan gaan verken en in ‘n kloof afgekyk. Bruisend van lewenslus, gooi sy haar arms in die lug en roep: “Haai!” Tot haar groot verrassing hoor sy ‘n dogtertjie roep terug: “Haai!” “Wat is jou naam?” skreeu Martie. “Wat is jou naam,” kom die stem terug. “Ek het eeeerste gevra,” skreeu Martie weer. “Ek het eeeerste gevra,” antwoord die stem. “Jy’s ‘n nare kind!” roep Martie boos. “Jy’s ‘n nare kind,” kom die stem boos terug. Martie huil van woede. Sy hardloop huis toe om by haar ma te gaan kla. Haar ma besef dadelik dit is die ego (weerklank) in die kloof. Martie hoor haar eie stem. “Gaan nou weer,” sê haar ma. “Praat vriendelik en jy sal hoor hoe vriendelik antwoord sy jou terug.”
Salomo skryf in Spreuke: “Haat verwek twis; liefde kan enige aanstoot oorsien” (10:12). “’n Sagte antwoord laat woede bedaar; ‘n krenkende woord laat woede ontvlam” (15:1). “Kalmerende woorde bring lewe, skynheilige woorde breek mense” (15:4). “’n Humeurige mens soek skoor; ‘n verdraagsame mens maak rusies uit die wêreld” (15:18). Aangename woorde is heuning, soet en geneeskragtig vir die mens” (16:24).
“Here, vandag wil ek aangenaam met ander praat.”
