Lees Lukas 2 : 1 – 7
“Sy het haar Eerstelingseun in die wêreld gebring en Hom in doeke toegedraai en in ’n krip neerglê, omdat daar vir hulle geen plek in die herberg was nie” (7).
Eerw. Curtis Bradford van Charlestown, in die V.S.A. vertel in ’n artikel in Experiencing God Magazine van Desember 1955, hoe hy, as kind, op Oukersaand in die bed gekruip het, en gemaak het of hy slaap. Opgewonde het hy om 2 vm., toe hy seker was sy ouers slaap, saggies opgestaan en afgegaan sitkamer toe waar die Kersboom, met die geskenke, was. Op Kersoggend sou almal hulle geskenke kry en oopmaak. Daar was vir hom ’n pragtige drom, maar hy wou nie waag om selfs ’n ligte tikkie op die drom te gee nie. Hy het ander goed gekry waarmee hy wel kon speel sonder om aandag te trek. Daar was ’n Cowboy-pak met ’n pragtige rewolwer in ’n rewolwersak met gordel en ’n groot pop, met bewegende liggaamsdele, wat soos ’n misdadiger, ‘n crook, aangetrek was. Opgewonde het hy sy Kerskous leeg gemaak en die lekkers en vrugte geëet. Hy hoor ’n geluid – en daar staan sy pa wat met ’n streng gesig op hom afkyk. Vir die oomblik is Curtis verskrik, maar dan glimlag sy pa, tel hom op sy skoot en wys hom hoe alles werk. Nie lank nie of die slaap oorval hom. Hy voel hoe sy pa hom optel en terugdra kamer toe en hom sag in die bed inwoel. Die volgende oggend het die gesin ‘n heerlik Kersoggend, maar, sê Curtis: “I will never forget that Christmas Eve.”
Die jare het verby gegaan en een Kersaand is Curtis weer by sy pa. Maar dié aand lê die ou man in die bed, verlam na ’n motorongeluk en swak weens kanker. Hy het minder as 50kg. geweeg en hy het hewig pyn gely. Maar die ou man het daarop aangedring om af te gaan sitkamer toe om by te wees as die gesin hulle geskenke oopmaak. Vir ruim vyftien minute het die ou man deel gehad in die pret en toe word die pyn vir hom te erg. Hy vra Curtis om hom terug te neem kamer toe. Die, nou sterk en volwasse Curtis, tel die tengerige ou man tederlik op en dra hom kamer toe. Hieroor skryf Curtis: “As I made my way to his bedroom, I recalled the night many years before when he had carried me to my bedroom after our private Christmas Eve. Now it was my turn to carry him.” Trane het oor Curtis se wange geloop. Die ou man sien sy seun se trane en wys na ’n bandopnemer langs sy bed. Saam luister hulle twee eers na Stille Nag, Heilige Nag en toe na ’n Bybelvoorlesing: “In die huis van my Vader is daar baie woninge…(Joh.14). In sy hart dank Curtis God dat Hy hom gered het en sy vader gered het, en aan hulle daardie kosbare minute saam gegee het, en vir die baie kere toe God hulle altwee gedra het. Twee dae later is sy vader oorlede. Die herinneringe is vir Curtis eerder kosbaar as pynlik, en hy skryf: “Because of Jesus, whose birth we celebrate on Christmas and who died to save those who believe in Him, I know I will see my father again. And what a family reunion that will be.”
By baie van ons se Kersfeesviering gaan daar dalk ook iemand ontbreek. En by baie Kersfeesvieringe gaan die rol van ouers en kinders ook omgeruil wees, omdat hulle groot geword het en die ouers oud geword het. Maar ons het almal rede tot die groot blydskap oor wat Christus vir ons gedoen het.
“Here, vanaand dank ek U vir u liefde aan ons.”
