Lees Efesiërs 4: 25 – 32
“Noudat julle die valsheid afgelê het, moet julle onder mekaar die waarheid
praat…” (25).
Alice het beloof om vir die kerk se vrouediensverkope ‘n koek te bak, maar sy
het vergeet. Die koek wat sy die aand in der haas bak, val plat en sy weet sy kan
dit nie só ingee nie. Iéts moet in die middel kom en dan kan sy dit, met
versiersuiker, tot iets moois opbou. Maar wat? Sy soek die huis deur. In die
badkamerkas kry sy ‘n pak nuwe toiletrolle. Sy neem een en wikkel dit in die
middel van die plat koek in en bou dit pragtig op met die versiersuiker. Die
eindproduk lyk wonderlik en sy gryp haar jas en jaag met die koek kerk toe. Terug
by die huis gee sy haar dogter, Jodie, opdrag om genoeg geld te neem, dadelik kerk
toe te haas en die koek terug te koop al kos dit wat. Jodie kom terug met die
nuus, vertel pastor Bill in die storie wat Neil Verwey van Japan vir my gestuur
het, dat die koek al verkoop was toe sy by die verkoping kom. Alice is buite
haarself van skok. Die volgende middag word sy na ‘n brugpartytjie toe genooi. Na
die spel, bedien die gasvrou tee en koek. Alice is verbyster toe háár koek uit
die kombuis, tafel toe gebring word. Sy beur uit haar stoel uit om die gasvrou te
keer en te vertel wat gebeur het, maar een van die ander gaste spring haar voor:
“Wat ‘n fantastiese koek!”, roep sy. Alice sak terug in haar stoel, toe die
gasvrou met ‘n warm, waarderende stem antwoord: “Dankie! Ek het dit sélf gebak.”
Dié vrou se jok het haar ongetwyfeld groot verleëntheid op die hals gehaal, en ek
dink Alice het toe ook tjoepstil gebly. Die waarheid is soms moeilik en vir die
oomblik ‘n verleëntheid, maar op die duur is dit die veilige pad en geseënde
pad. Sommig jokvoorvalle is komies, maar die afloop is altyd tragies, want
Jesus noem Satan die vader van die leuen: “…die duiwel…is ‘n leuenaar…die vader
van die leuen” (Joh.8:44).
In Handelinge 4:32 – 5:11, kort na die uitstorting van die Heilige Gees, het ons
die treurige storie van Ananias en Saffira, wat ons leer hoe ‘n leuen en
oneerlikheid God bedroef en vertoorn. Onder die krag van die Heilige Gees was
daar so ‘n gesindheid van mededeelsaamheid onder die Christene dat hulle hul
goed met mekaar gedeel het. “…’n sekere man, Ananias en sy vrou, Saffira, (het)
‘n eiendom verkoop. Met die medewete van sy vrou het hy van die verkoopprys…ag
tergehou en net ‘n gedeelte vir Petrus gegee. Petrus sê vir hom: ‘Ananias,
hoekom het jy jou deur die Satan laat omhaal om vir die Heilige Gees te lieg? Wat
het jou besiel om dit te doen?’ …Ananias het dood neergeval.” Is daar onskeid
tussen `n growwe, Godonterende leuen en `n onskuldige, klein leuntjie? Ek glo
nie. Die veilige weg, wat God behaag en Hom eer bring, is as sy kinders die pad
van waarheid loop.
“Here, vandag wil ek stiptelik die waarheid praat.”
