“Dié van ons wie se geloof sterk is, het ’n plig teenoor ander Christene wie se geloof nog nie so sterk is nie Ons moet hulle aanvaar en hulle bystaan. Geloof gaan tog nie net oor onsself nie. Ons kan nie net daardie dinge doen wat onsself gelukkig maak sonder om te vra hoe ander gelowiges daaroor voel nie” (1,2).
Eenjaar, met die gemeente se jaarlikse Kinderbybelskool, vertel Robert Morgan in sy Stories, Illustrations and Quotes, is daar een van die oggende, net voor die klas sou verdaag, ’n seun ingebring wat net een arm het. Die leraarsvrou, wat die klas lei, skrik vir die oomblik, want sy is bang een van die kinders maak ’n opmerking oor die seun se gebrek. Sy besluit om die klas af te sluit en dan met die seun te gesels en te hoor wat met hom gebeur het, sodat sy dit met die volgende dag se klas vir die ander kinders kan vertel. “Goed kinders,” sê sy, uit gewoonte, “ons bou nou ons kerk. Hier is die toring en hier is die deure wat oop staan.” Hulle gewoonte was om by die klas se afsluiting, elkeen, hulle twee hande se vingers styf te maak en dan die vingerpunte teen mekaar te druk en so die kerk se skuins dak te vorm. Die middelvingers maak die toring, die twee duime teen mekaar is die deure. Hulle vou die duime binne toe om die oop deure van die kerk te demonstreer. Sy druk haar twee hande se vingerpunte teen mekaar. Op dáárdie oomblik besef sy, sy stel nou die nuwe seun, met net die een arm, juis in die verleentheid wat sy wou vermy. Maar dit is nou te laat om die situasie te red. Sy het egter verniet geskrik. Een van die dogters, wat langs die seun, aan sy afarmkant sit, sit haar regterarm om sy lyf, hou haar linker, styfgemaakte hand op na hom toe en sê: “Kom, ons twee maak saam die kerk.” Hy begryp dit en lig sy gesonde regterhand op, maak sy vingers styf en druk die punte teen haar linkerhand se vingerpunte en so vorm hulle toe saam die kerk. En dít, het die vrou later vertel, was vir haar ’n demonstrasie van ware kerkbou. Die sterke, wat instaan vir die swakke.
“Here, vandag wil ek oplet waar ek iemand kan help.”
