“… die mens … wat in die woord van die Here sy vreugde vind, dit … oordink … is soos ‘n boom wat by waterstrome geplant is … vrugte dra … hy is voorspoedig in alles wat hy aanpak” (1,2,3,4).
William Gladstone, drie keer eerste mininster van Britanje van 1868 – 1894, was ’n uitgesproke Christen. John Morley, wat Gladstone se biografie geskryf het, vertel dat Gladstone soms vir ’n dag net verdwyn het – niemand het geweet waar hy is nie – dan was hy alleen om deur Bybelstudie en gebed by God raad te soek. Hy het eenkeer gesê: “If I am asked what is the remedy for the deeper sorrows of the human heart … I must point to something which in a well-known hymn is called ‘the Old, Old Story’, told in an old, old book and taught with an old, old teaching, which is the greatest and best gift ever given to mankind …’”. Eenkeer het hy ’n politieke krisis beleef, skryf George Sweeting in sy boek Love is the Greatest. Gladstone het twee-uur die oggend in sy studeerkamer gesit, om sy toespraak vir die volgende dag se vergadering van die House of Commons voor te berei. Dit was vir hom noodsaaklik om ’n politieke oorwinning te behaal. ’n Vrou word na hom toe ingebring. Haar gebreklike seun was besig om te sterf en sy wou hê mnr. Gladstone moet hom kom moed inpraat. Sonder om te huiwer het Gladstone dadelik sy werk gestaak en saam met haar gegaan. Die grootste deel van die nag het hy by die seun gebly en die seun gehelp om in sy Verlosser, Christus, te glo. Dagbreek het hy die oë van die seun wat heengegaan het, toegedruk en met vrede en vertroue in sy hart, sy toespraak gaan klaarmaak. Later die oggend sê hy vir ’n vriend, “Ek is vanoggend die gelukkigste man in die wêreld.” George Sweeting voltooi die insident met die volgende woorde: “A few hours later he made the greatest speech of his life in the House of Commons, carrying his cause to a triumphant success.”
“Here, vandag soek ek krag in u woord om vir U bruikbaar te wees.
