Volhard

Lees: 2 Petrus 1: 1 – 10

“Omdat julle glo word julle deur die krag van God veilig bewaar… al is dit nodig dat julle vir ’n kort tydjie bedroef gemaak word deur allerhande beproewings, sodat die egtheid van julle geloof getoets kan word” (5,6,7).

Op 1 Junie 1965 vaar Ro­bert Manry met ’n vier­­­meter lange boot, Tin­kerbelle, stil­weg uit die hawe van Falmouth, Massachusetts. Die be­stem­ming was Fal­mouth, Engeland. Die boot was die kleinste vaar­tuig ooit, om hierdie reis te onder­neem. Robert Manry was ’n kopieskry­wer van die koerant, Cle­ve­land Plain Dealer­. Tien jaar agter ’n lesse­naar, was vir hom net genoeg vervel­ing vir ’n leef­tyd. Manry het net vir sy vrou en ’n paar naby vriende daarvan ver­­tel.

Met sy vaart, moes hy fol­te­rende, slapelose nag­­te verduur, soos hy probeer het om uit die pad van groot skepe te bly. Sy kos het smaak­loos ge­word. Een­saamheid het hal­lu­si­na­sies veroorsaak. Die boot se roer het drie keer ge­breek. ‘n Storm het hom oorboord gegooi – as hy nie ‘n tou om sy lyf vas­gebind het nie, sou hy hom­self nooit terug op die boot kon trek nie. Uit­ein­delik, na 78 dae al­leen op die see, vaar hy die ha­we van Fal­mouth, Engeland, binne. Ty­dens ­die nagte agter die boot se stuur, het hy hom ingedink hoe hy stil-stil die hawe gaan invaar, in ’n ho­tel tuisgaan, al­leen aand­ete geniet en die volgende og­gend by een van die plaas­like koerante gaan hoor, of hulle dalk belangstel in sy storie. ‘n Groot ver­ras­­sing het op hom gewag! Nuus oor hom is wyd en syd ver­sprei. Tot sy verbasing ontmoet en be­ge­lei 300 vaar­tuie, met bla­sende toeters, Tinkerbelle tot in die hawe. Aan wal verwelkom 47 000 mense hom skreeuend en juigend.

Een van die grootste temas in die Skrif is vol­hard­ing, skryf Radiokansel, wat hierdie ver­haal vertel. Dit maak nie saak hoe groot ’n mens se roep­ing, ta­lent, saak of doelwit is nie, sonder vol­har­ding kan mens dit nie maak nie.

Volhard beteken om aan te hou om op ’n doel­wit af te stuur, al is die teëkanting ook hoe groot. Paulus se beeld, van hierdie volharding in die gees­­telike lewe, is ‘n atleet se inspanning om ‘n prys te wen. “En elkeen wat aan ’n wedstryd deelneem, onthou hom in alles—húlle nogal om ‘n verwelklike krans te ontvang, maar ons ’n onve­r­welk­like (1Kor.9:25). Om te volhard in ons gees­te­like le­we, vereis om die hart geheel aan die Here oor te gee, in Hom te vertrou en die hemel die doelwit te maak. Baie elemente druis in teen hierdie lewenskoers. Die Heilige Gees werk hierdie krag en begeerte, om te vol­hard, in ons harte. Oorvloedig getuig die skrif van die belangrik­heid van volharding. “Maar wie vol­hard tot die einde toe,  sal ge­red word (Mat.24:13, Mar.13:13)…. verbly julle in die hoop…volhard in die gebed (Rom.12:12). Let op jouself en op die leer; volhard daarin (1Ti.4:16). Elkeen wat volhard om ’n dissipel van die Here Jesus te wees, kan uitsien na ’n feestelike verwelkoming in die hemel! Ons groot praktiese hulp: gereelde Skriflesing, gereelde gebed.

“Here, vandag vestig ek my oë op my wins in die hemel.”