Lees 1 Konings 19: 9 – 18
“Maar na die vuur was daar ’n fluistering in die windstilte. Toe Elia dit hoor, het hy sy gesig met sy mantel toegemaak… Toe hoor hy ’n stem wat vir hom sê: ‘Wat maak jy hier, Elia?’” (12, 13).
’n Tienjarige seun se pa, gee op sy sterfbed, vir sy seun sy eie horlosie as ’n aandenking. Die horlosie was vir die seun baie werd. Elke dag dra hy dit, wys dit vir ander, dink aan sy pa, praat van sy pa. Eendag kuier die seun by sy oom in sy groot slaghuis. Die oom laat hom alles bekyk. Rondom en bokant hom dreun die groot waaiers. Die seun verkyk hom so aan alles, hy struikel en val. Dadelik weet hy, hy het met die val sy horlosie verloor. Angstig begin hy op die vloer rondsoek. Op die vloer lê hope houtskaafsels, waarop die vleis, bloed drup. Hy voel al hierdie skaafsels sorgvuldig deur. Sy oom kom soek hom. Hy kry hom huilend op sy knieë op die vloer, soekende na die horlosie. Die oom help soek, maar hulle kry nie die horlosie nie. Die verstandige oom gaan skakel by die deur die waaiers af. Dit word doodstil. “Nou luister ons,” sê die oom. Hulle luister. In die stilte hoor hulle na ’n kort rukkie albei die tik-tik van die horlosie. Hulle volg die geluid en aan die voet van ’n metaalanker, kry hulle die horlosie.
Die wêreld se lawaai om ons, in ons ore en in ons gedagtes, maak dit vir ons moeilik – eintlik onmoontlik – om God se stem te hoor. Die Heilige Gees se stem kom met sagtheid na ons hart toe. Ons moet ons geestelike oor naby aan God se woord hou, om sy stem te hoor. As ons bid moet dit in ons stil word. Die tydjie wat iemand neem om met die Here in die binnekamer om te gaan, word met reg, stiltetyd, genoem. Ons moet ’n hele paar afskakelings doen om die nodige stilte vir omgang met God te bereik. Waar die dissipels alleen met Jesus was, weg van die rumoer van die skare af, kon hulle beste na Hom luister. Drie van Jesus se dissipels, se beste oomblikke saam met Hom, was op die berg, waar hulle sy heerlikheid gesien het. “Jesus (het) vir Petrus en Jakobus en Johannes saamgeneem en hulle alleen op ‘n hoë berg in die eensaamheid geneem; en Hy het voor hulle van gedaante verander” (Mark.9:1-3).
“Here, vandag soek ek stilte om u stem te hoor.”