Lees 2 Korintiërs 5: 11 – 21
“Christus was sonder sonde, maar God het Hom in ons plek as sondaar behandel sodat ons, deur ons eenheid met Christus, deur God vrygespreek kan wees” (21)
In ’n dokter se wagkamer sit ’n lang ry mense hul beurt en afwag. Elke keer wanneer iemand ingeroep word, skuif die ry een sitplek op. ’n Man het ingekom, die situasies opgesom en ewe getroos op die laaste oop stoel gaan sit. Mettertyd het hy opgeskuif totdat hy die volgende een sou wees wat na die dokter toe kan ingaan. Skielik gaan die deur oop en ’n vrou, wat sigbaar siek is, kom binne. Sy kreun toe sy die lang ry wagtende mense, wat alweer bygekom het, sien. “Ag, Meneer,” sê sy vir die man wat nou heelvoor sit. “Mag ek asseblief eerste ingaan. Ek voel so bitterlik sleg!” Hy huiwer nie ’n oomblik nie. Hartlik sê hy: “Verseker.” Juis op daardie oomblik gaan die deur oop en ’n verpleegster roep: “Volgende, asseblief!” Dankbaar gaan die vrou in. Die man wil weer gaan sit, maar die man wat tweede gesit het, het reeds die eerste stoel ingeneem. Hy wil protesteer, maar een uit die ry roep: “Dis reg so. Jy het jou eerste plek vir haar gegee en nou moet jy haar laaste plek vat.” ’n Goedige, “Hoor! Hoor!” klink op. Die man glimlag en gaan ewe getroos weer op die laaste oop stoel sit. Hy sê: “Julle is reg, vriende. Ek het my goeie sitplek vir haar gegee en nou moet ek haar swak sitplek inneem. Dit is presies wat die Here Jesus vir ons gedoen het. Hy het sy goeie posisie as Seun van God en erfgenaam van die hemel vir ons gegee, en Hy het ons swak plek as verlore sondaars ingeneem en in ons plek die straf vir misdaad, die kruisdood, gesterf, sodat ons deur geloof in Hom kinders van God kon word en plek in die hemel kon kry.” ’n Eerbiedige stilte het in die wagkamer geheers. Hulle het die boodskap verstaan.
Die man was self ’n Christen, maar hy het ook in sy hart ’n gereedheid gehad om ’n geleentheid om vir die Here te getuig, te benut. Uit ons eie het ons nie so ’n gretigheid om Jesus se verlossing oral bekend te maak nie. Ons het behoefte aan so ‘n inwoning van die Heilige Gees in ons hart, dat ons hart sal brand om Jesus se Naam en sy Verlossing oral te verkondig.
“Here, vandag benut ek geleenthede om vir U te getuig.”
