Met God se krag

Lees Filippense 2: 12 – 18  Nuwe Lewende Vertaling.

“Dis mos God wat julle gewillig maak om te doen waarvan Hy hou…. en Hy gee julle ook die vermoë om dit te kán doen” (13)

Lank gelede, toe treinvervoer in som­­mi­ge plat­te­land­gebiede nog ’n rariteit was, staan ’n sta­sie­meester van ’n klein stasietjie, op die plat­form vir die trein en wag. Sy oë rek vir wat hy voor hom sien. ’n Ou man, koffer in die hand, kom sta­dig en sukkelende al met die spoorlyn aange­strompel. Die stasiemeester verwag hy gaan van die spoor­lyn af weg­draai, na die platform toe om ook vir die trein te wag. Maar die ou man stap met ’n knik van die kop verby. “Oom, hoekom loop jy op die spoor?” vra die stasie­meester steeds verbaas. “Dis met die spoor­lyn baie korter na die volgende dorp toe as met die pad,” antwoord die ou man en stap net aan. “Maar, Oom, jy mag nie daar op die spoorlyn loop nie,” wys die stasiemeester hom tereg. “Ek mag,” ant­woord die ou man en sit sy koffer langs hom neer, steek sy hand in sy binnesak in en trek ’n beur­sie uit. “Ek het ’n kaart­jie gekoop om hier te loop,” sê hy vry­moedig en haal ’n stukkie papier uit sy beur­sie uit. “Kyk self.” Die stasiemeester kyk na die kaar­tjie. “Maar dis ’n treinkaartjie, Oom. Dis om op die trein te ry.” “Op die trein te ry? Hoe?” kom dit verbaas van die ou man af. Die sta­sie­mees­ter neem hom aan die arm en trek hom met kof­fer en al van die spoorlyn af. “Die trein is nou-nou hier, Oom. Ek help Oom.” Net daarna fluit die trein en stoom die stasie bin­ne. Die stasiemeester ver­dui­delik vir die kon­duk­teur en hulle laat die ou man met sy koffer op die trein klim. Hy kry ’n sitplek. Tot sy verbasing ry hy sonder inspan­ning na die dorp toe waarheen hy moeisaam wou stap.

So verstaan sommige mense ook die red­ding wat Chris­tus gebring het. Hulle glo in die Bybel en die evan­gelie, soos die ou man in die Spoorweg geglo het. Hy het gedink hy moes in eie krag van die spoorlyngerief ge­­bruikmaak. Hy wis nie hy kon met die Spoorweg se krag, sonder sy eie vreeslike inspan­ning, sy bestem­ming be­reik nie. Mense wil met ’n hoeveel­heid Bybel­lees, bid, kerk­toe­­gaan, offergawes gee, kerk­werk doen, geloofs­eise nakom, die hemel te bereik.

Jesus se redding beteken: Hy het Self die werk ge­doen. Ons moet dit net dankbaar aan­vaar. Waar die ou man in die trein se kompartement gesit het, het die trein se krag hom na sy bestemming gevoer.

Sekerlik geld dit ook vir die geredde Chris­ten om hard aan sy Christenlewe te werk. Maar as ons in die ge­krui­sigde en verrese Ver­losser, vir sy redding, ver­trou, kom woon Hy met sy nuwe lewe, deur die Heilige Gees, in ons. Sy krag werk in ons die wil en die lus en die vreugde van die lewe vir Chris­tus.

Die groot prediker C. H. Spurgeon skryf hieroor en ek haal sy eie woorde aan: Justi­fi­­cation (regverdigmaking, red­ding) is not at all by hu­­man effort, but by the free gift of God. The se­cond part of salvation consists of a work in us – this is the operation of God the Holy Spirit. As we are redeemed by the blood of Jesus, are we also in due time renewed in the spirit of our minds by God`s Spirit..

Ons noem dit heiligmaking – die groei van ons gees­telike lewe uit die krag van die inwonende Heilige Gees, deur die lees van die Woord van God, gebed, omgang met ander ge­lowiges en om vir die Here te werk.

 “Here, vandag wil ek die Christenskap wat U deur u Gees in my gee, met toewyding uitleef.”