Ma 16 Junie: Heel Beste

Lees 2 Timoteus 2: 15-18.

“Lê jou daarop toe om jou beproef aan God voor te stel….” (15)
 
In Kalifornië is `n strandjie wat as Pebble Beach be­kend­staan. Die branders slaan met soveel krag op die strand dat die klippies gedurig teen mekaar en teen die rotse skuur en dit maak hulle glad, blink en mooi. My medeleraar in Birchleigh­ge­meen­te, middel van die 1970-gerjare, Hennie van Wyk, stuur vir ons hierdie storie vir tussen Kers­fees en Nuwejaar.           Toeriste kom van heinde en ver om na Pebble Beach se mooi, gladde klippies te kyk en as pragtige aandenkings saam te neem. Teleurstel­lings en teëspoed kan ook in ons lewe, in  karak­ter en gedrag, so `n uitwerking hê. In die afgelope jaar het ons ook ons deel van te­leur­stellings en beproewings gehad.

Die komponis Händel het eens wanhopig in Londen se strate rondgedwaal. Hy was bankrot en hy het verwerp deur almal gevoel. Een oggend keer hy terug in sy ysige kamertjie. Op die tafel lê `n dik koevert. Dit is `n libretto, `n vokale mu­siek­stuk, wat Charles Jennens uit Bybelverse saam­gestel het. Verwese deur honger en koue blaai Hän­del lusteloos deur die lang werk. Die woorde voor hom laat hom regop sit. Dit is die Ou Tes­ta­men­tiese voor­spelling van die geboorte van Chris­tus: Raadsman, sterke God, Vrede vors, Her­der wat die lammers aan sy bors dra. Opgewonde lees hy verder hoe Hy deur die mense verag en ver­werp sou word. Die woor­de dat sy Verlosser leef en die Koning van die konings is, word in sy siel ingebrand. Händel gryp `n pot­lood en gaan sit voor die klavier. Twee weke lank werk hy feitlik on­onderbroke en gee gestalte aan die Die Mes­sias, waarvoor die wêreld vandag nog waardering het. Na die twee weke nooi hy `n vriend in. Met trane in sy oë vertel hy hoe die skepping van die Halleluja-koor hom laat voel het asof hy self in die hemel is en hy die Here voor hom sien.

Die eerste uitvoering van Die Messias was in Dub­lin. Die reaksie van die gehoor was oorwel­digend. So ook in Londen `n paar weke later. Die Engelse koning het self die uitvoe­ring bygewoon. Meegevoer deur die Halleluja­koor het hy opgestaan en die gehoor het sy voorbeeld gevolg. Tot vandag toe, die wêreld oor, staan die gehore op as die Hallelujakoor gespeel en gesing word. Later was George Frederick Händel weer arm, blind en siek, maar sy omstandighede sou nooit weer sy gees knak nie.
 
“Here, vandag lê ek die nuwe jaar in u hande.”